درهم پیچیده

آره!   درست هیژده ، نوزده ، بیست سال پیش موقعی که ننه سرما واسه گرمای هوا فیگور می گرفت و با ویروص آنفولانزا دست به یکی کرده بود تا مردم شلغم بخورن ،یعنی همون موقع که کلاغ ها دسته دسته روی کابل های برق نشسته بودن و با هم در باره ی کرم های سفید کننده حرف می زدن و غیبت تازه عروس تاووس خانوم اینا رو می کردن ،، یه چیزی تو مایه های نیمه ی سوم پاییز یا به قول این منجم های نجمه ندیده(!): اول آذرد ماه صال یک هزار و صیسد و پست وپیش

 ۲ اتفاق بزرگ تو سرزمین فارسی زبونا تو شهر گل و بلبل ، دیار سبزه و چمن

اتفاق افتاد که عالم وبلاگ نویسی رو بد جوری زیر و رو کرد...

به به ببین چی دارم می بینم...  دوتا کبوتر بال دار صفید از پشت کوه دارن میان اینجا که با منغارشون یه پارچه ی گل گلی رو گرفتن و پرواز می کنن مث این که خبر مهمی دارن. - (اروا دل کاکاشون) - خبرشون اونقدر مهمه که از خوشالی بال در آوردن،
                            کم کم می تونم روی پارچه رو بخونم...
                                                       آهان ، اوووه ، روی پارچه نوشته:

                       "امین و ترانه ی عزیز تولدتون مبارک"
                                                          --: جانِ  مبارک اوستا!

                                                      یا حق