با هر بهانه و هوسی

بـا هـر بـهـانه و هـوسـی عـاشـقـت شده است
                                                  فرقی نمی کند چه کسی عاشقت شده است
چــیــزی ز مــاه بـــودن تــو کــم نـــمـــی شـــود
                                                   گیرم که برکه ای، نفسی عاشقت شده است
ای ســیــب ســرخ غــلـت زنــان در مـسـیـر رود
                                                  یک شهر تا به من برسی عاشقت شـده است
پــر مـــیـــکـــشــی و وای بــه حــال پــرنـــده ای 
                                                   کز پشت میله ی قفسی عاشقت شده اسـت
آیــیـــنـــه ای و آه کــــــه هــــرگــــز بـــرای تـــــو 
                                                  فرقی نمیکند چه کسـی عـاشـقت شده است

                                                فاضل نظری

ماه و پلنگ

خیال خام پلنگ من، به سوی ماه پریدن بود

و ماه را ز بلندايش به روي خاك كشيدن بود

پلنگ من- دل مغرورم- پريد و پنجه به خالي زد

كه عشق- ماه بلند من- وراي دست رسيدن بود

                           ***

گل شكفته! خداحافظ، اگرچه لحظه‌ي ديدارت

شروع وسوسه‌اي در من، به نام ديدن و چيدن بود

من و تو آن دو خطيم، آري – موازيان به ناچاري-

كه هردو باورمان زآغاز، به يكدگر نرسيدن بود

اگرچه هيچ گل مرده، دوباره زنده نشد؛ اما

بهار، در گل شيپوري، مدام گرمِ دميدن بود

شراب خواستم و عمرم، شرنگ ريخت به كام من

فريبكار دغل‌پيشه، بهانه‌اش نشنيدن بود

                        ***

چه سرنوشت غم‌انگيزي، كه كرم كوچك ابريشم

تمام عمر قفس مي‌بافت، ولي به فكر پريدن بود

 

«حسین منزوی»

 

به درخواست یک دوست  

 

اراده می کنم پس هستم!

 

می خوام همه ی هستیم مال خودم باشه،می خوام از تمام لحظه هام وهمه ی چیزایی که دارم نهایت استفاده رو ببرم

مثــــــــلا؟؟...چی مثلا؟؟

-ازروشنی چشمام ....از پاکی قلبم ...از مهربونی دلم ... از زلالی ذهنم ...از بی تکلفی خنده هام ...از دوستی هام

از عشق خانواده م ....از سیب از نان ...از زمین از زمان...از برف از باران...

می خوام با پوچی احتمالی آفرینشم مقابله کنم!

می خــــــــــــــوام کم نیارم!!

هـــــــــــــد ف؟؟

اینکه بخوام بنویسم هدفه....اینکه از خوندن شعری لذت می بری هدفه...

اینکه بخوام همه چیز خوب پیش بره هدفه.... اینکه بخوای کسی بشی هدفه... اینکه بخوای منو تحت تاثیر قرار بدی هدفه !!

اینکه مدام دعا کنم همه ی دغدغه ی فکریت باشم هدفه!! اینکه برای یه لحظه حرف زدن با من بال بال می زنی هدفه!!...

اینکه بخوام سر کارت بزارم هدفه !

اووووووووه این همه هدف؟ چهار چنگولی چسبیدی به زندگی ؛ اونوقت 

می گی پوچه؟!

به جای مرور کردن افکار مریض ِ این و اون خودت باش گلم؛

خودت باش عزیزم.

اختراع

   اول صلام

    بچه که بودم، گاهی اوقات سرگرمی من این بود که یه شغل یا یه شخصیت مشخص رو تو ذهنم در نظر می گرفتم و زندگیشو بازی می کردم.

یادمه یه بار نقش یه پیرمرد روستایی رو گرفته بودم،، تو عالم خودم گندم می کاشتم و بعد یه مدت درو می کردم. گندمارو خشک می کردم، آرد می کردم، خمیر می کردم وبعد، توی یه تنور دستی کوچولو که با پشتی درستش کرده بودم، نون می پختم و می فروختم.

یه نیم ساعت بعدش کم کم خسته می شدم و با خودم فرض می کردم که یه دستگاهی هست که دونه دونه به گندما رسیدگی می کنه و بعد از درو، بسته بسته تحویل میده!!

بعد من گندمارو آرد می کردم و باهاشون نون می پختم و می فروختم،،
اونم خیلی دوندگی داشت، برای یه دونه نون ده بار از جام بلند می شدم و این ور و اون ور می رفتم و یه سری کارای احمقانه (یا شایدم اهمدانه) انجام می دادم تا آماده شه!

خسته شدم،، فرض کردم یه دستگاه هست که گندم درو شده رو تحویل می گیره و از طرف دیگه آرد آماده تحویل می ده!
کافی بود آرد رو با آب خمیر کنم و توی اون تنور دست ساز، نون بپزم.

اما بعد یه مدت، ورز دادن و وردنه کردن خمیر برام کسل کننده می شد و فرض می کردم، یه دستگاهی هست که می تونه آرد رو خمیر کنه و بعد از پخت، نون آماده تحویل بده!!

خلاسه، کار من این شده بود که یه نون فرضی رو از اینجا بردارم و بذارم یه وجب اون طرف تر!  بعد، از یه مشتری فرضی یه پول فرضی بگیرم و پاسخگوی فرضی مشتری فرضی بعدی باشم...!!

چن دغیغه بیشتر طول نمی کشید که حالم از این بازی مسخره و احمقانه به هم می خورد و می رفتم دمبال یه بازی دیگه...

چن روز بعد، یه چوپان بودم که صبح تا قروب گاوارو می بره چرا و از شیرشون ماس درست می کنه و از ماس دوغ و از دوغ کره، اما...!!

   و بالاخره امروز، من یه جوون N ساله هستم که صبحونه نون
                  ماشینی و کره ی پاستو ریزه می خوره!!!

                         
                                                                             یاحق