زن!

یک خانم خونه  رو تصور کنید که توی آشپزخونه،تک وتنها،میز شام رو جمع می کنه وهراز گاهی هم با حسرت به روزنامه ای که روی کابینته واز صبح تا حالا وقت نکرده بخونه نگاهی می ندا زه وباز هم تنهاشروع می کنه به شستن ظرفها.

حالا بیایید به سالن،یک آقای همسرِ ،روبروی تلویزیون نشسته ومدام کانالهاروعوض می کنه! ودوتا بچه ی خوشگل ومامانی !که لابد سرشون به کاری گرمه چون اصلا صداشون در نمیاد!.

دوباره بریم پیش خانم خونه ؛کارش مثلا تمام شده ،روز نامه رو بر می دا ره  می شینه پشت میز،دنبال تیتر جالبی که از صبح تا حالافکرش رو مشغول کرده می گرده  ،آهان! پیداش کرد! با ولع شروع می کنه به خوندن مطلب ،هنوز سطر اول تمام نشده که ...  ـــ : خانم یه پارچ دوغ وردا ر بیار! هلاک شدم از تشنگی!!

با عجله یه پارچ دوغ درست می کنه ومی بره خدمت آقا پاورچین پا ورچین بر می گرده سر میزتا.....

ـ مامان برام قهوه درست کن!  با غیظ به پسر کوچولوی شیرینش نگاه می کنه! ــ :آخه چه معنی داره بچه ی چهار ساله قهوه بخوره ؟ ا ونم شب..... مگه عصر قهوه نخوردی ؟! ولی آقای همسر با جانبداری ا زکوچولو

ادامه می ده :خب بچه هوس کرده اصلا بیشتر درست کن همه بخوریم  ! با دلخوری می ره  آشپز خونه تا قهوه رو آماده کنه ، یه قهوه جوش ،چند پیمانه قهوه ،آب سرد ویه حرارت ملایم (اشتباه نکنید دستور تهیه ی قهوه نیست !تحمل کنید عرض می کنم خدمتتون) بعد از سرو قهوه ،آقای همسربا هورت اول چنان صورتش رو در هم می کشه ،که چشم چشم ،دو ابرو،دماغ ودهن !یه گردو ،میشن یه نقطه !!!

ــ بابا این که زهر ماره ....(هان ! حالا دیدید شکر تو دستورش نبود ! خدایی هیچ کدومتون متوجه شدید !!؟)

ــ پاشو  شکرو بیار ! البته اینم در نظر بگیرید که آقای همسر به خاطر موضوعی  که باز هم باید دندون به جگر !بگیرید تا بعد عرض کنم،خلق خوبی داره ! خانم می ره شکر بیاره که یهو .... ـــ : ماااااماااان ! فنجون آبجی خالی شد رو مبل بدوووووو !!! .... خب اینم یه درد سر تازه و پیش بینی نشده که کلی وقتشو می گیره ، پا می شه بره که آقای همسر می گه : خانم اون پیر هن آبی منو اوتو کن !فردا باید برم پیش رییس تا فیش اضافه حقوقمو امضا کنه ،با سی لیتر بنزین رایگان!! چه شود! اهان تا یادم نرفته ماشینو می زارم خونه تا من می رم ،بر گردم تمیز بشورش !!وسایل سفرو آماده کن ،یه سفر توپ بریم کجاااا؟ یه نگا به شنگول ومنگولش که دهنشون باز مونده ،یه نگا به چشمای خانم همسر می کنه ،وـــ : خونه ی پدرم ا یناااااا ! بزار یه کم دلمون باز بشه بابا ! پوسیدیم تو این خونه !!!

خب حالا به این خانم همسر حق بدید که به جای اینکه بشینه  روز نامه بخونه، شیرجه بزنه توی دریای خیال (البته نه برای خودکشی ،من باب تمدد اعصاب عرض می کنم!!) و خودشو بسپره دست موجهای آرزو ! تا ببرن بزارنش جای آقای همسر ! از اون آقای همسر هایی که دنیا به کامشونه !!!!

 

پ-ن:این مطلب صرفا جهت خلا قیت ذهن شماست !! بر داشت نا درست مو قوف !

جیره بندی!

سلام به تمام دوستان عزیزم
واقعا من نمی دونم چرا این هفته این اتفاق افتاد و آپ ما به تاخیر افتاد قرار بود مینا خانوم با اتمام کنکورش ۱۰ تیر بیاد اما فکر می کنم تو کنکور تجدید شدن و حالا دارن برا شهریور می خونن!!
خواستم خودم به روز کنم که خوشبختانه محبوبه خانوم رو دیدم که در حالت عادی نوبتش بود از ایشون خواستم به روز کنه اما خوب ایشون هم نقصان کرد!

پس این شعر طنز رو یادگاری بخونین

انگار می رسد باز آوای جیره بندی
                        مردم بدون بنزین! غوغای جیره بندی
دیروزمان تباهی، امروز بی تفاوت!
                           ما آمدیم در این فردای جیره بندی
با طرح های زیبا از مجلس معاصر
                        ملت خزیده سوی دنیای جیره بندی:
وقتی هوا سیاه است، ما آسمان نداریم!
                        روی وجور ساغر، مینای جیره بندی!
با اختراع موشک قانون ما عوض شد
                         صد مایل مرز آبی دریای جیره بندی
وقتی تمام زن ها لو چند و زشت و کوتاه
                        رعنای هر کجایی! زیبای جیره بندی!
یک طرح هم که از زن گویا دفاع کرده!
             وقتی که مرد قحط است شیدای جیره بندی!
گویا به سر رسیده این مجلس معاصر
                     خوب بعد روز تودیع حاشای جیره بندی
     اه زشت گشت و بی ربط ابیات طرح مجلس
                 اصلا تمام دنیا آنجای جیره بندی!!!

اولین شعر سپید زندگی من

کابوس شب
         مهتاب وار
               در سرخی صبح...
درخشش آیینه در روشنی فلق نهفته
و لبخند عاشقانه ی دشتی شبنم پوش
به سوی ستاره های فرو ریخته
آهی خورشید گون
                     می چکد بر جسم خیس آسمان
                                      و نسیم به روی عشق می کوبد
گیسوی سبز رنگ رودخانه در زیر پای درخت
آوای ستاره سر می دهد به لبخند رخشان خدا
دستان بهار را به زانو گرفته تا سبز شود
و دست پاییز را به سر 
        تا پیشانی بند زرد یا زهرا ببندد

                                            سلام بر تابستان...

همون طور که توی موضوعش گفتم این اولین کار سپید زندگیم بود
حتما نظر هاتون رو بگید
خوشحالم می کنه

(ترانه)
           

یکی بود، یکی کبود!!

یکی بود، یکی کبود...!!

           غیر از خدا هرکی نبود،              نشصته بود تو سایه

           موهاش چه قد غشنگه            من این توپ و نداشتم

               باباش می گفت:              هرکی به گل دس بزنه...!!

            عجب رفیغی داشتم            کاشکی دوسش نداشتم

          وغتی که اون پیشم نیس         هیوده هیژده نوزده بیس

                   آش ماش                             عآشق باش

            حسن گیرش نیومد         سرکچلش، سرکچلش، شلوغه!

        دسمال من زیر درخت آلبالو            هرکی به فکر خیشه

          دلم برات هزارتا غاسدک                   بهونه داره...

                   یه عالمه...                       اجاره خونه داره!!

                  همش میگه:              اگه یه روز باهم بریم کنار رود،

         حسنی میای بازی کنیم؟!            اخمامونو وا بکنیم؟!

             میگن کلاغ رو سیا،                 تو حوز خونه ی ما،

                       بال هاشو هی وا می کنه، می بنده
                                          
                                           *** 

                       اشکاشو زود پاک می کنه می خنده

                    به من میگه:    باغ گیلاس و آلبالوی تازه!

          اگه یه روز تو آصمون آبی        ستاره ی بختت و  پیدا کردی،

    وغتی داری فغط به من زل می زنی،  مواضب بچه ی شیتونت باش!
                                               .
                                               .
                                               .
  بسسه دیگه یکی نبود، یکی بود       هرکی که یکی بود و هرکی نبود

                      کجاس یکی که حمیشه یکی بود؟!! 

                  میگن هالا دوتا شده: یکی نبود، یکی بود