تبليغاتX
درهم پیچیده
 نقد ادبی(تو اون شام مهتاب)
سلام به تموم دوستان عزیز درهم پیچیده

خوب بیشتر شما می دونید که من حدود یک ساله که توی موضوع نقد ادبی هیچ پستی نذاشته بودم اما اینکه این کار بعد از مطالب طنز اهمد در رتبه ی دوم قرار گرفته بود من رو شگفت زده کرد
به همین دلیل فکر کردم شاید بهتر باشه این موضوع رو ادامه بدم اما با رویکرد جدید!
«به جای ترانه های ضعیف به ترانه های نسبتا خوب و قابل نقد گیر بدیم! بهتر نیست؟»

ترانه ای رو که انتخاب کردم ترانه ایست! از مینا جلالی به خوانندگیه داریوش
اما امیدوارم در دفعات بعدی به سراغ ترانه هایی بریم که شما انتخاب می کنید

تو اون شام مهتاب کنارم نشستی
عجب شاخه گل وار به پایم شکستی
قلم زد نگاهت به نقش آفرینی
که صورتگری را نبود این چنینی
پریزاد عشقو مه آسا کشیدی
خدا را به شور تماشا کشیدی
تو دونسته بودی، چه خوش باورم من
شکفتی و گفتی، از عشق پرپرم من
تا گفتم کی هستی، تو گفتی یه بی تاب
تا گفتم دلت کو، تو گفتی که دریاب
قسم خوردی بر ماه ، که عاشقترینی
تو یک جمع عاشق ، تو صادقترینی
همون لحظه ابری رخ ماهو آشفت
به خود گفتم ای وای مبادا دروغ گفت
گذشت روزگاری از اون لحظه ناب
که معراج دل بود به درگاه مهتاب
در اون درگه عشق چه محتاج نشستم
تو هر شام مهتاب به پایت شکستم
تو از این شکستن خبرداری یا نه
هنوز شور عشقو به سر داری یا نه....

 حالا ما سعی می کنیم از نظر لفظی بیت بیت و کلمه کلمه ی کار رو به چالش بکشیم:

بیت اول: از نظر شروع یه روایت خوب بود یه استارت نسبتا خوب و آغاز یه روایت ساده
اما از نظر انتخاب واژه ها کار جور دیگه ای بود
استفاده از اون که شام مهتاب رو معرفه می کرد در صورتی که برای خواننده اصلا معرفه نبود و عجب شاخه گل وار یه حالت ترکیبی پوسیده و کلا ضعیف

بیت دوم و سوم:از این بیت کار، لحن روایی بر می گرده و ترانه سرا خیلی هوشمندانه به تصویر سازی رو میاره و به جا افتادن صحنه ی روایت توی ذهن خواننده کمک می کنه
با توجه به ملزمات کار ترانه به غیر از مصرع دوم بیت اول که یه کم گنگ می زد و تنگنای قافیه رو به وضوح نشون می داد کلا خوب ارزیابی می شد

بیت چهارم، پنجم و ششم: دوباره کار خیلی خوب به فضای روایی بر می گرده و ادامه پیدا می کنه اما توی این چند بیت ترانه سرا ضعف خودش رو در انتخاب واژه ها کاملا نشون میده مثلا استفاده از تو دونسته بودی به یه حالت پیچیده به جای تو می دونستی، از عشق پر پر بودن که زبانش اصلا مناسب حال ترانه نیست، دوتا سوال کاملا ضعیف و بی مورد و بی ربط و بی معنی با دو جواب قوی و زیبا  و البته شاهکار(؟) در مطرح کردن سوال «دلت کو!» و مصرع دوم بیت ششم که واقعا اوج ضعف شاعر رو در این مساله می رسونه «تو یک جمع عاشق تو صادق ترینی» من این مصرع رو این جوری معنی می کنم:«اگر به صورت تصادفی از جامعه ی عاشقان هر نمونه ای بگیریم از نظر درجه ی عشقیت تو مد جامعه به حساب می آیی» (اینم از برکات پاس کردن سه واحد آماره)

بیت هفتم: یه پایان خوب و کامل برای انتهای قسمت اول داستان
اما انتخاب «دروغ گفت» در فضایی که تقریبا تمام کلمات به شکلی متعالی ظاهر شدن قدری تو ذوق می زد

بیت هشتم:شروع قسمت دوم داستان با ترکیب «گذشت روزگاری»
اما ضعف عمده ی این بیت در مصرع دومشه الهی خدا این «که» رو از جامعه ی شاعران بگیره که هر جا کم میارن با یه که می زنن تو جاده خاکی و چرند تحویل خواننده می دن

بیت نهم: باز هم یه فضا سازی نسبتا مناسب برای قرار دادن ذهن مخاطب در مسیر انتهایی داستان
اما نقاط ضعیف این بیت استفاده از «درگه» با جای «درگاه» و استفاده از اون باز هم صرفا برای پر کردن وزن بود 

بیت دهم: یه پایان خوب و مناسب برای آخر کار روایی!
ای کاش آهنگ ساز طوری کار می کرد که آهنگ هم همین جا تموم می شد چون مطرح کردن این دو سوال برای پایان کار واقعا مناسب بود اما خوب آهنگ ساز این کار رو نکرد و به نظر من لطمه ی محکمی به کار زد

در انتها باید گفت که کلا دوگانگی بی موردی در زبان کار و عدم هم خونی ترانه با بعضی از واژگان این شعر که تا سر حد امکان بش اشاره شد از نقاط ضعف این شعر  و روایی بودن کار با یه اندیشه ی بکر از نقاط قوت کار بود

تا نقدی دیگر

|+|نویسنده امین در دوشنبه بیست و سوم مهر 1386 و ساعت 19:53  
 چه می دونم؟!!(فی البداهه)

ای شـاعـر عـزیـز ربـاعـی سـرا، صــــــلام!
                                           قـــربــان شـعـر طـنـز و پـیــــام تــــو بـــا مـــرام

شعرت برون نمی رود از وبلاگم که هست
                                           ایــن صفحه خـانـه ی تــو و وبــلاگ سـرای عام

به به عزیز من! چه عجب سر به ما زدی!!
                                           رنـدان کــجــا و کــلـبـه ی درویــشـی عـــوام؟!

شعر از تو مدتیست شنیدن نکرده ایم!!
                                            سرگـرم کـار سـرد خـودی یـاکـه قرض و وام؟!

گفتی تـو از نهنگ و بیـابـان و شعر و طنز
                                            عـاشق! تـو هـم شبـیـه منی، بی خیـال عـام

الــبته شعر طنز شما بی حساب نیست
                                            هـیـف اسـت ایــن ربـاعــی زیـبـا شـود حـرام

از سکه هـا نگو تو ، که جانم به لب رسید
                                            می تـرســم از مــعــــامــلـه بــا اخــتـیـار تــام

از بـس زمان موعد چک، شد عقـب جـلو
                                             هـر لحظه من به یاد توام، صبح و ظهـر و شام

خب بگذریم دوست، کلامت همیشه شاد
                                            خونت حمیشه گرم و به دستت همیشه جام

                                                                               یـا حق
                                                                                    

|+|نویسنده اهمد در دوشنبه شانزدهم مهر 1386 و ساعت 17:0  
 اعتراف
 میخوام یه اعترافی بکنم ! راستیاتش خیلی از خودم خوشم میاد ! چرا؟ اها ! چون برای هر چیزی یه راه حل فوری پیدا میکنم ! چند روز پیش احساس کردم خیلی افسرده شدم فوری به خودم مراجعه کردم اونم قربونش برم !~ دستور داد برم هر چی طنز ولطیفه و... خلاصه چیزهای خنده دار و پیدا کنم وبخونم من هم چون خیلی به خودم اطمینان داشتم !!! همین کار رو کردم ودو روز پشت سر هم هی خندیدم و خندیدم ! تا این که چشمتون روز بد نبینه ! یه چیزی مثل یه غده ی بزرگ راه گلوم رو بست که طبق تشخیص خودم یه بغض گنده بود و از خندیدن زیادی عارض شده بود ! دو باره دست به دامن خودم شدم ! این دفعه دستور این بود که سریع چند تا سیـی ـ دی سید ذاکر رو پیدا کنم !وباهاش همراهی کنم !!! سرتون رو درد نیارم بعد یه مدتی دیدم دارم روانی می شم طبق چاره جویی خودم دویدم یه روانشناس خوب پیدا کردم ! واونم نامردی نکرد واونقدر گذشته وحالم رو زیرو رو کرد وهی گفت وگفت که دیدم این دفعه دچار یه افسردگی نا شناخته شدم ! که علاجش تو هیچ کجای دنیا پیدا نشده!!! اما چون من به خودم خیلی اطمینان دارم! می دونم این دفعه هم یه راه حل حسابی پیدا میکنه!!!
|+|نویسنده محبوبه در دوشنبه نهم مهر 1386 و ساعت 14:53  
 در هم پیچیده!
این هفته قرار بود محبوبه به روز کنه اما خوب نقصان کرد. ما هم در به در یه مطلب برای به روز کردن بودیم که یک دفعه یکی از شاعرای بزرگ استان فارس که خواسته هویتش مخفی بمونه!!!!!!!!! با دیدن وبلاگ ما و خوندن چند تا از مطالبمون ذوقش گل کرد و فی البداهه این کارا رو سرود و من هم ازش گرفتم و توی وبلاگ زدم «کارا رو دقیقا به ترتیبی که خودش سرود نوشتم»

باید برویم چون شتر در دریا
                                  یا مثل نهنگ در بیابان تنها
پیغام، ترانه، شعر، طنز و قصه
                            درهم پیچیده عشق وبلاگی ما

ما مثل پنیر عاشق دندانیم
                                مانند خمیر مست آتشدانیم
در هم پیچیده است عقل و دلمان
                             با کله ی پوک  تا ابد می مانیم!

اهمد! تو جفنگ تا به کی می گویی
                     کی دست از این حماقتت می شویی
بر هوش و ذکاوت تو خر می خندد
                        هی سکه بخر! عجب پسر پر رویی!!

مانند امین خُلی در این عالم نیست
                     رویش از سنگ پای قزوین کم نیست! 
وبلاگ نویسیش به روز است ولی
                    افسوس که این دراز گوش آدم نیست!

فعال، ترانه توی این وبلاگ است
                     استعدادش به انگلیسی «داگ» است
یخ می کند آدم از نوشتن هایش! 
                               گور پدر قافیه! این وبلاگ است؟!

محبوبه تو طنز می نویسی یا چرت؟
                    هر چند که گشته است این دنیا هرت!
تشویق تو را چگونه آخر بکنم؟
                       گردید نصیب تو همین قافیه: «زرت»!

از صفر اگر به صد رسی می جوشی!
                         یک اسب بخار زندگی می نوشی
مینا خانم تو بی بخاری ننویس!
                       باید بروم به دستشویی! گوشی...!

اهمد، مینا، ترانه، محبوبه، امین
                          مونگول های نمونه ی روی زمین!
با هم وبلاگ می نویسند، خوشند!
                       یک مشت قزعملات بیهوده، همین!

    

|+|نویسنده امین در سه شنبه سوم مهر 1386 و ساعت 23:45